Ik krijg de vraag vaker dan me lief is: “Waarom zou ik bij een KSA-bookmaker wedden als ik bij een buitenlandse site betere odds krijg en geen belasting betaal?” Het is een eerlijke vraag, en het verdient een eerlijk antwoord. Het korte antwoord is dat je bij een illegale aanbieder geen rechten hebt als het misgaat – en het gaat vaker mis dan je denkt. Het lange antwoord is dit artikel.
Meer dan 51% van de uitgaven van Nederlandse gokkers op online kansspelen gaat naar buitenlandse, onvergunde sites. Dat is geen schatting van een criticus maar een officieel cijfer van de Kansspelautoriteit. Het betekent dat meer dan de helft van het geld dat Nederlanders online inzetten, buiten het bereik van de Nederlandse regulering valt. Geen zorgplicht, geen stortingslimieten, geen CRUKS, geen klachtenloket. Dat is de realiteit achter de “betere odds” die illegale aanbieders beloven.
De kanalisatiecijfers
De kanalisatiegraad – het percentage van de gokmarkt dat via legale aanbieders loopt – is een kernmaat voor het succes van het Nederlandse gokbeleid. Michel Groothuizen, voorzitter van de Kansspelautoriteit, noemde de officiële kanalisatiegraad van 95% zelf “een beetje Noord-Koreaanse getallen” – een opmerkelijk eerlijke zelfreflectie van de toezichthouder. Het werkelijke beeld is genuanceerder en minder rooskleurig.
Die 95% verwijst naar een specifieke meetmethode die niet het volledige beeld geeft. De 51% die naar onvergunde sites gaat, is gebaseerd op een bredere meting die ook passieve uitgaven en grensgebied-activiteit meeneemt. Welk cijfer je ook hanteert, de conclusie is hetzelfde: een substantieel deel van de Nederlandse gokmarkt opereert buiten de legale kaders.
Voor paardenweddenschappen specifiek is de verleiding om naar een onvergunde aanbieder te gaan begrijpelijk. Het aanbod voor paardenraces bij sommige buitenlandse bookmakers is breder en dieper dan bij de gemiddelde KSA-vergunde aanbieder. Meer races, meer wedtypen, scherpere odds – en geen kansspelbelasting van 37,8% over je winst. Die combinatie trekt wedders aan die puur op rendement focussen en de risico’s onderschatten.
De legale markt als beschermingskader
De legale online gokmarkt in Nederland groeide in 2024 met 4,9% – een stabilisatie na de snelle groei in de jaren na de invoering van de Wet Koa in 2021. Die groei is niet alleen een economisch gegeven maar ook een versterking van het beschermingskader voor spelers.
Bij een KSA-vergunde aanbieder heb je concrete rechten. Je hebt recht op een klachtenprocedure als je een geschil hebt. Je hebt recht op toegang tot je spelgeschiedenis en transactieoverzichten. Je hebt de garantie dat je saldo wordt beschermd als de aanbieder failliet gaat. En je hebt de zekerheid dat de aanbieder zich houdt aan de zorgplichtregels die de KSA handhaaft – inclusief stortingslimieten, realiteitscontroles en interventie bij signalen van problematisch gokgedrag.
Bij een illegale aanbieder heb je niets van dat alles. Geen klachtenloket, geen saldogarantie, geen zorgplicht. Als de aanbieder besluit om je winst niet uit te betalen, heb je geen verhaal. Als je account wordt gesloten zonder reden, kun je nergens terecht. Als je persoonlijke gegevens worden gelekt of misbruikt, is er geen toezichthouder die ingrijpt.
Het standpunt van de toezichthouder
Michel Groothuizen verwoordde het kerndilemma treffend: een totaalverbod op reclame voor het vergunde aanbod is naar zijn oordeel niet het juiste middel om verslaving tegen te gaan, omdat het internet wereldwijd en altijd beschikbaar is. Die uitspraak raakt direct aan het probleem van illegaal aanbod: je kunt het niet verbieden – je kunt het alleen minder aantrekkelijk maken ten opzichte van het legale alternatief.
De KSA zet in op een combinatie van handhaving en kanalisatie. Handhaving betekent het blokkeren van illegale websites, het beboeten van onvergunde aanbieders, en het samenwerken met buitenlandse toezichthouders om de druk op illegale operaties te verhogen. Kanalisatie betekent het legale aanbod zo aantrekkelijk mogelijk maken – in termen van speelervaring, odds en productaanbod – zodat spelers geen reden hebben om naar de illegale markt over te stappen.
Die balans is fragiel. Elke verhoging van de kansspelbelasting, elke verscherping van de stortingslimieten, elke beperking van het aanbod maakt het legale product iets minder aantrekkelijk – en duwt een deel van de spelers richting het illegale alternatief. De overheid zit gevangen tussen de wens om te beschermen en het risico om te verliezen.
De praktische risico’s voor de speler
Laat ik concreet worden over wat er misgaat als je bij een onvergunde aanbieder wedt op paardenraces. Het meest voorkomende probleem is de niet-uitbetaling van winsten. Illegale aanbieders opereren zonder toezicht, en als ze besluiten dat je te veel hebt gewonnen, kunnen ze je account sluiten, je winst confisqueren, of je uitbetaling eindeloos vertragen. Je hebt geen juridische middelen om dit aan te vechten – de aanbieder opereert buiten de Nederlandse jurisdictie.
Het tweede risico is identiteitsfraude. Om een account te openen bij een buitenlandse aanbieder verstrek je persoonlijke gegevens: naam, adres, geboortedatum, soms kopieën van je paspoort of rijbewijs. Bij een vergunde aanbieder worden die gegevens beschermd door de AVG en bewaakt door de KSA. Bij een illegale aanbieder is er geen garantie dat je gegevens veilig worden opgeslagen of niet worden doorverkocht.
Het derde risico is juridisch. Hoewel de handhaving zich primair richt op de aanbieders en niet op de spelers, is wedden bij een onvergunde aanbieder technisch gezien niet legaal. De kans op vervolging als individuele speler is in de praktijk verwaarloosbaar, maar het risico is niet nul – en bij een fiscale controle kan de Belastingdienst vragen stellen over transacties met buitenlandse gokplatforms.
Het vierde risico is het meest onderschatte: het ontbreken van beschermingsmechanismen. Bij een illegale aanbieder is er geen stortingslimiet die je beschermt tegen jezelf, geen CRUKS dat je blokkeert als je dat nodig hebt, en geen realiteitscontrole die je herinnert aan hoelang je al aan het wedden bent. Die mechanismen zijn niet perfect, maar ze bestaan met een reden – en bij een illegale aanbieder bestaan ze niet.